Wieczór kawalerski Javea — klify, przejrzysta woda i łódź na własność

Nie — i to jest właśnie oferta. Machina nocnego życia jest w Benidormie, a wielkie łodzie imprezowe pływają z Alicante i Benidormu; Javea to małe portowe miasto pod górą, cichsze niż Denia, z klifami, zatoczkami i bardzo dobrymi restauracjami. Kawalerskie, które tu rezerwują, zwykle mają już obieg klubowy za sobą i chcą tej drugiej wersji: prywatnej łodzi, porządnego pływania, wybrzeża, które zasługuje na swoje zdjęcia, i długiej, głośnej kolacji na lądzie. Jeśli wasza grupa chce podestów i piany, z radością powiemy wam, żebyście rezerwowali w dół wybrzeża — a jeśli chce obu rzeczy, zróbcie łódź tutaj i wielką noc w Benidormie.

Nie — i warto to rozpisać, bo rzekomy limit jest powtarzany w całym internecie. Regionalny dekret, który od 2015 roku rządzi rezerwatem morskim Cap de Sant Antoni, nie ustanawia żadnego limitu prędkości. To, co robi naprawdę, to całkowity zakaz kotwiczenia, zakaz każdej formy wędkarstwa rekreacyjnego, zakaz skuterów wodnych i motorowych sportów wodnych oraz wymóg zezwolenia na nurkowanie z butlą. Zasady prędkości, które nas rzeczywiście wiążą, to hiszpańskie państwowe przepisy o wybrzeżu, obowiązujące wszędzie: całkowity zakaz żeglugi wewnątrz oznakowanych bojami stref kąpielowych, a tam, gdzie plaża nie jest oznakowana, łodzie trzymają się 200 m od brzegu (50 m od brzegu skalistego) albo przecinają ten pas z prędkością maksymalnie 3 węzły. Wasz sternik nosi to wszystko w głowie, żeby grupa nie musiała.

Nie w rezerwacie morskim — wędkarstwo rekreacyjne jest tam zakazane w każdej formie, łącznie z łowiectwem podwodnym, i właśnie ten zakaz jest powodem, dla którego woda wygląda tak, jak wygląda. Poza rezerwatem połowy morskie w Hiszpanii mają własne zasady licencyjne, których nie obsługujemy w ramach standardowego czarteru kawalerskiego. Szczera rada: na jednodniowym kawalerskim pływanie, snorkeling i rejs pod klifami wypełniają dzień lepiej niż wędka. Jeśli łowienie naprawdę jest dla waszej grupy ważne, napiszcie to w zapytaniu, a powiemy wprost, co da się zorganizować, a czego nie.

Nie w rezerwacie — motorowe sporty wodne i skutery wodne są tam zabronione, kropka. Na południe od portu, gdzie faktycznie prowadzimy kawalerskie dni, dodatki wodne zależą od łodzi i dnia, więc pytajcie przy rezerwacji, zamiast zakładać. Zawsze w cenie jest za to wersja, która nigdy nie potrzebuje pozwolenia: wysoki pokład, przejrzysta woda i grupa dorosłych mężczyzn odkrywająca na nowo skok na bombę.

Standardowe łodzie czarterowe na tym wybrzeżu zabierają do 12 gości — to granica prawna, nie nasza preferencja: powyżej 12 pasażerów jednostka jest klasyfikowana jako statek pasażerski w znacznie cięższym reżimie. Sternik i załoga nie wliczają się do waszych 12, więc pełny kawalerski na dwanaście osób naprawdę oznacza dwunastu kumpli na pokładzie. Większa grupa? Wsadzamy was na jednostkę z certyfikatem na więcej, jeśli jest dostępna, albo puszczamy dwie łodzie w konwoju — co za każdym razem kończy się wyścigiem do portu i nikt jeszcze nie poprosił o zwrot za tę część.

Tak. Przywieźcie zapas i korzystajcie z lodówek i lodu na pokładzie albo prześlijcie nam zamówienie, a łódź będzie zatowarowana przed przyjazdem. Dwie zasady domowe: szkło na pokładzie do minimum — bose stopy, ruchoma łódź, policzcie sami — a słowo sternika o tym, kiedy kończy się pływanie, jest ostateczne. Na prywatnym czarterze nie ma licencji na alkohol, o którą trzeba się martwić; jest tylko zbiorowy osąd grupy, który widywaliśmy w lepszym i gorszym stanie.

Nie. W odróżnieniu od garstki hiszpańskich kurortów, które uchwaliły przepisy przeciwko panieńsko-kawalerskim akcesoriom, Javea nie ma żadnych zasad wymierzonych w kawalerskie — Denia też nie. Jednakowe koszulki, pan młody w tym, na co grupa uznała, że zasłużył: wszystko w porządku. Na lądzie obowiązuje standardowa uprzejmość, zwłaszcza późno w nocy na ulicach mieszkalnych — i miejcie na uwadze, że wieczorna scena Javei to restauracje, nie kluby: planujcie kolację, nie afterparty.

Czerwiec–wrzesień dla pewności. Normy klimatyczne AEMET dla tego wybrzeża dają lipcowi średnio 25,5 °C przy 4 mm deszczu w całym miesiącu, a sierpniowi 26,0 °C — trudno byłoby zaprojektować lepsze szanse. Maj i październik wciąż działają i kosztują mniej, z odrobiną większą pogodową loterią; koniec września i październik to na tym wybrzeżu sezon krótkich, gwałtownych jesiennych ulew — dni niewiele, ale dramatyczne. Jeśli terminy grupy są sztywne, rezerwujcie mimo to: nasza polityka pogodowa i tak was chroni.

Decyduje sternik — a jeśli odwoła, przekładacie termin albo dostajecie pieniądze z powrotem: wasz wybór, bez targowania. Decyzja prawie nigdy nie dotyczy deszczu: zabójcą dnia na tym wybrzeżu jest levante, wschodni wiatr, którego prawdziwym problemem — słowami walenckiej służby kryzysowej — jest podnoszony przez niego stan morza, a nie sam wiatr. Kawalerski na ciężkiej fali to dwunastu mężczyzn z chorobą morską i żadna frajda także dla sternika. Letnie levante są rzadkie; planujemy według prognozy i mówimy wcześnie.

Nikt. Każdy kawalerski czarter prowadzi zawodowy sternik — grupa to goście, nie załoga, i nic w tym dniu nie wymaga doświadczenia, papierów ani umiejętności zawiązania węzła. Sternik ogarnia łódź, zasady kotwiczenia, granice rezerwatu i pogodę; grupa ogarnia muzykę i pana młodego. Szczerze mówiąc, na kawalerskim łódź, której żadnemu z was nie wolno prowadzić, to zaleta.