Wynajem łodzi Alicante — z pokładu prosto do miasta

Z samego Alicante — co brzmi oczywiście, dopóki nie spojrzysz na resztę tego wybrzeża. Marina Deportiva de Alicante ma 744 miejsca postojowe, przyjmuje jednostki do 60 metrów, ma 12 metrów głębokości w wejściu i Błękitną Flagę od 1997 roku. Sąsiedni Real Club de Regatas de Alicante ma około 542 miejsca i 9 metrów głębokości. Czarterujemy z obu, a obie leżą u stóp starego miasta, więc większość osób po prostu przychodzi pieszo. Dokładny pomost dostaniesz razem z potwierdzeniem.

Nie zawsze. Hiszpańskie przepisy pozwalają wynająć bez patentu łódź do 5 metrów z silnikiem do 15 KM, dla maksymalnie 6 osób, jeśli masz ukończone 18 lat — pływasz blisko brzegu, a wcześniej przechodzisz odprawę. Wszystko większe — albo sytuacja, w której wolisz cieszyć się dniem, niż prowadzić — oznacza sternika. Cokolwiek związanego z Tabarką to robota dla sternika: to około 11,9 mili morskiej otwartej wody w jedną stronę.

Zależy od łodzi, sezonu i liczby godzin. Motorówka bez patentu zaczyna się od około 100 € za godzinę. Żaglówka albo katamaran ze sternikiem na dzień to mniej więcej 150–700 € w zależności od wielkości. Prywatne jachty motorowe ze sternikiem od około 800 € dziennie. Lipiec i sierpień kosztują więcej niż maj czy październik. Prześlij terminy i liczbę osób, a podamy konkretną kwotę.

Około 11,9 mili morskiej od Alicante — licz 50 minut na szybkim jachcie motorowym i do godziny z trzema kwadransami na czymś wolniejszym. W internecie zobaczysz podawane „8 mil"; ktoś pomylił kilometry z milami morskimi, a jeśli zaplanujesz dzień według tego, kosztuje cię to godzinę światła. Warto wiedzieć: Tabarca leży zaledwie jakieś 4 mile morskie od Santa Pola i dlatego promy jednodniowe kursują stamtąd, a nie stąd. Z Alicante to wyprawa na cały dzień — i o wiele lepsza, bo łódź macie dla siebie.

Tabarca jest rezerwatem morskim od 1986 roku — pierwszym w Hiszpanii — a rozporządzenie założycielskie zakazuje wszelkiego rybołówstwa i jakiegokolwiek pozyskiwania morskiej flory i fauny, bez wyjątków. Nurkowanie wymaga wyraźnego zezwolenia, a przy Bajo de la Nao jest strefa maksymalnej ochrony. Kotwiczenie to osobna sprawa: rozporządzenie z 1986 roku go nie obejmuje, ale obejmuje je regionalne prawo o posydonii, a łąki wokół Tabarki są oficjalnie opisywane jako rozległe, gęste i w optymalnym stanie zdrowia — więc to one wyznaczają, gdzie wolno rzucić kotwicę, a gdzie nie. Nasi sternicy znają tę różnicę i przestrzegają obu.

Tak — i to ta druga rzecz jest powodem, żeby się pofatygować. Zamek Santa Bárbara stoi 166 metrów wyżej, na górze Benacantil, założony pod koniec IX wieku i zdobyty 4 grudnia 1248 roku — w dzień świętej Barbary, stąd nazwa. La Cara del Moro, twarz wojownika w skale, jest na południowo-zachodnim stoku zwróconym do morza. To znaczy, że właściwy widok daje łódź, a miasto nie. To dwuminutowy nadkład w drodze z portu.

Nie wypływamy, jeśli nie jest bezpiecznie albo po prostu nie będzie przyjemnie. Jeśli sternik albo marina odwoła rejs, wybierasz: inny termin albo pełny zwrot. Sama zatoka jest do przejścia w większości warunków, więc dzień na granicy zwykle oznacza zamianę przeprawy na Tabarcę na trasę przybrzeżną, a nie odwołanie — przeprawa to otwarta woda i odpada jako pierwsza.

Od czerwca do października, gdy morze utrzymuje się powyżej 20°C — sierpień szczytuje w okolicach 26°C. Czerwiec i wrzesień to złoty środek: ciepła woda, więcej wolnych łodzi i Tabarca bez swoich 150 000 letnich gości przybywających naraz. Dojazd jest łatwy w każdym miesiącu: lotnisko Alicante–Elche leży 9 km na południowy zachód od miasta i obsłużyło w 2024 roku 18,38 miliona pasażerów — najwięcej w południowo-wschodniej Hiszpanii.