Czarter jachtów Alicante — port, który przyjmuje prawdziwe jachty

Jacht jest wyłącznie twój na zarezerwowany czas, z licencjonowanym sternikiem, paliwem na uzgodnioną trasę, miejscem postojowym w Alicante, wyposażeniem ratunkowym, ubezpieczeniem i sprzętem do snorkelingu. Jachty z załogą dokładają hostessę lub kucharza. Jedzenie, napoje i dodatki wyceniamy osobno, żebyś dokładnie widział, za co płacisz.

Nie. Każdy czarter jachtu, który prowadzimy w Alicante, jest z zawodowym sternikiem, więc nie potrzebujesz ani patentu, ani doświadczenia. Jeśli masz ważny patent i chcesz sam stanąć za sterem, przy części łodzi możliwy jest czarter bez załogi — prześlij swoje uprawnienia, a powiemy, które jednostki z floty możesz wziąć. Przy Tabarce i tak kierowalibyśmy cię do sternika: to prawdziwa przeprawa przez otwartą wodę, a nie przybrzeżne dreptanie.

Pojemność wyznacza konkretna łódź i jej certyfikat. Jachty żaglowe i mniejsze motorowe zwykle biorą do 10–12 gości na czarter dzienny; katamarany są przy tej samej liczbie zazwyczaj najbardziej przestronne; większe jednostki z załogą biorą więcej — a w odróżnieniu od większości portów na tym wybrzeżu Alicante ma miejsca postojowe i głębokość, żeby je przyjąć. Podaj liczbę osób, a pokażemy wyłącznie łodzie, na których wszyscy zmieszczą się legalnie i wygodnie.

Albo w Marina Deportiva de Alicante — 744 miejsca postojowe, jednostki do 60 metrów, 12 metrów głębokości w kanale wejściowym, Błękitna Flaga co roku od 1997 — albo w sąsiednim Real Club de Regatas de Alicante, z około 542 miejscami i 9 metrami głębokości. Dokładny pomost i miejsce dostaniesz razem z potwierdzeniem. Obie leżą u stóp starego miasta, z Explanadą biegnącą równolegle do portu, więc większość gości po prostu przychodzi pieszo. Lotnisko Alicante–Elche jest 9 km na południowy zachód od miasta; w 2024 roku obsłużyło 18,38 miliona pasażerów, najwięcej w południowo-wschodniej Hiszpanii.

Tak — to powód, dla którego większość ludzi czarteruje tu jacht. To około 11,9 mili morskiej od Alicante, czyli od 50 minut do godziny z trzema kwadransami zależnie od łodzi, i sprawdza się jako całodniowy wypad. (Jeśli gdzieś zobaczysz „8 mil od Alicante", to pomyłka kilometrów z milami morskimi — planuj dzień według 11,9). To jedyna zamieszkana wyspa we Wspólnocie Walenckiej, z 51 mieszkańcami, ma 1 800 metrów długości i jakieś 450 szerokości, więc między kąpielami obejdziesz ją całą.

Tabarca była pierwszym rezerwatem morskim Hiszpanii: rozporządzenie podpisano 4 kwietnia 1986 roku, weszło w życie 10 maja i chroni 1 754 hektary. Zakazuje wszelkiego rybołówstwa i jakiegokolwiek pozyskiwania morskiej flory i fauny — bez wyjątków, bez „tylko parę sztuk". Nurkowanie wymaga wyraźnego zezwolenia załatwionego wcześniej, a przy Bajo de la Nao jest strefa maksymalnej ochrony. Kotwiczenie regulowane jest osobno, przez regionalne prawo o posydonii, a nie przez rozporządzenie z 1986 roku; tamtejsze łąki są oficjalnie opisywane jako rozległe, gęste i w optymalnym stanie zdrowia, a nasi sternicy pracują zgodnie z tymi ograniczeniami. Snorkeling z łodzi to najprostszy sposób, żeby to zobaczyć.

Decyduje sternik, a bezpieczeństwo jest przed harmonogramem. Jeśli prognoza czyni dzień niebezpiecznym albo po prostu nieprzyjemnym, proponujemy inny termin albo pełny zwrot. To przeprawa na Tabarcę zależy od pogody — to otwarta woda — więc w dzień na granicy uczciwą odpowiedzią jest często trasa przybrzeżna, a wolimy powiedzieć to wcześniej, niż zawracać w połowie drogi.

Od czerwca do października, gdy morze utrzymuje się powyżej 20°C i szczytuje w okolicach 26°C w sierpniu. Czerwiec i wrzesień to nasi faworyci: ciepła woda, większy wybór łodzi i Tabarca przed główną falą 150 000 letnich gości albo po niej. A jeśli żeglujesz, styczeń 2027 warto zapisać w kalendarzu z innego powodu — 17 stycznia startuje stąd flota The Ocean Race.